Það er rólegt í grímudeildinni hjá þessum.  Ef einhver hefur áhuga fæst þessi mannhæðarháa gríma útskorin úr kjörviði aðeins ca 50 þúsund krónur.  ,,Umsemjanlegt" segir kappinn.

Stórmyndin Avatar skartar fagurlega hannaðri náttúru með tölvugrafík.  En mann grundar stundum að fyrirmyndirnar hafi verið sóttar til sköpunarverks Móður náttúru sjálfrar.  Muniði eftir svífandi blómunum?  Þau eru hér.

Haus og húð af nauti á jörðinni, skrokkur af geit uppi í tré. ,,Mældu rétt strákur" vog á samanreknu fjalaborði.   Slátrari í lagi.  Heilbrigðiseftirlitið er fjarri, en flugurnar ekki.

Myndilist í Malaví birtist einkum í útskurði á harðviði en alltaf eru nokkrir sem spreyta sig á pensli og lérefti með misjöfnum árangri.  Listamaðurinn sem málaði myndina hér að ofan hefur hlotið talsverða viðurkenningu enda með persónuleg stíl og leikni með liti og form auðsæ. (Sjá stærri mynd hér)  Engir sýningasalir að heitið getið eru í landinu, eitt gallerí í höfuðborginni sem vit er í, eða tvö, og minni spámenn róa því á önnur mið og halda sölusýningar á götum úti.  Þeirra list er ákaflega stöðluð að smekk ferðamanna sem vilja fá ,,afrísk" mótív!

Garðarnir í Lilongwe koma vel undan regntímanum, nú stendur allt í blóma og uppskerutíminn hafin.  Höfgur ilmur rósa og annarra blóma liggur yfir heimagörðum og litadýrðin er stórkostleg.  Rósirnar spretta eins og fíflar í túni heima ef vel er um þær hugsað. Sjá fleiri blóm neðar á forsíðu, skrunið niður.

Hann flaug á rúðu og vankaðist um hríð.  Um stund leit út fyrir að komið væri frábært efni í fluguhnýtingar en loks stóð hann í lappirnar og tók svo flugið.  Það verður því ekki úr því að maður hnýti nýtt afbrigði af Blue Charm í bili.

Perluvinir virðast þessar perluhænur.  Þær sjást víða í vegköntum i sunnanverðri Afríku, einkar fagrar að sjá og ekki síðri undir tönn.  Ef menn geta ímyndað sér kjúkling með villibragði og örn dekkra kjöti en af alifuglunum þá komast menn nærri um bragðið af perluhænu.

Borðspil heimamanna í Malaví er skrautlegt og virðist veita krökkum sem fullorðnum hina bestu skemmtun.   Í Malaví er nokkuð um skrautlega steina og hér hefur fjöl verið holuð og steinvölur fara hratt á milli hólfa þegar atgangur er mestur.  Hvort einhver er ,,rekinn heim" er ekki ljóst.

Ekki ,,Manhattan skyline" heldur ekta afríksk sveit við sólsetur.  Hin fögru og reisulegu tré úti á mörkinni skapa kostulegar kynjamyndir eins og tröll sem teyja sig til himins.  Skógareyðing er gríðarlegt vandamál í Afríku vegna þess að eldiviður sem fólk safnar er oft eini orkugjafinn sem það hefur efni á.  Nýlega setti ríkisstjórn Malaví útflutningsbann á harðviðarvörur, úrskorna muni fyrir ferðamenn.  Þetta er ein af örfáum útflutningsvörum landsins og skapar atvinnu fyrir marga í landi þar sem ríkir 30-40% atvinnuleysi.  En náttúruauðlindir ber að vernda fyrir komandi kynslóðir segir ríkisstjórn þessa eins fátækasta lands í heimi.  Þess vegna fá menn ekki lengur að sækja í harðviðarskógana.  Og það jafnvel þótt að kosningar séu að ári!

Íslendingar í Malaví fagna fyrirfram að þjóðlegum sið: Inga Dóra, Guðrún Kristín, Stella, Ásdís og SJH skála fyrir sigri fyrir leik til öryggis.

Íslendingasamfélagið í Lilongwe í Malaví tók sunnudaginn snemma eftir að hafa fylgst með góðu gengi íslenska liðsins í Bejing. Til að vera alveg örugg fögnuðum við árangri FYRIR leikinn og skáluðum í kampavíni og úðuðum í okkur ferskum jarðarberjum með tiltæku sælkeradóti klukkutíma fyrir leik til að vera í toppformi. Við erum gamaldags hér og horfum bara á sjónvarp í sjónvarpi en ekki á risaskjá, og enn meira aftan úr öldum var það þegar við sátum í undanúrslitaleiknum í baðstofustemmingu og hlustuðum á Spánverja liggja. Til allrar hamingu var Netið órofið í heilar 2 klst. hér í borginni meðan við komumst í úrslit en aumingja fólkið okkar við Apaflóa var rafmagnslaust og netlaust og mátti láta sér nægja SMS skeyti af og til þangað til þau svöruðu og bönnuðu frekari fréttir: Það hafði uppgötvast rás sem myndi sýna leikinn 1o tímum á eftir útsendingu! Við tókum því silfurfögnuð snemma með stæl og létum svo ráðast hvernig færi með gullið. Það fór sem fór.

Rigningar voru góðar um sunnanverða Afríku í ár og tómatar að sönnu bústnir.  Þetta eru ekta tómatar með bragði af jörð, sól og vatni.  Ekki plastbakkatómatar eins og fást í kjörbúðum Vesturlanda.  Heldur hinir einu sönnu. 

Maður veit ekki alveg hvernig þeir fara að því lengst úti í sveit að nálgast svona skartbúnað, en töffari er og verður töffari og þeir finna alltaf leið þessir gaurar sem eru ofursvalir.

 

Það er haft á orði þegar gesti ber að garði í Malaví að flótti bresti á kjúklinga og hænur þar á bæ.  Þau vita að einn úr hópnum mun hverfa á dularfullan hátt.   Gestakoma er tilefni til að setjast niður, ræða málin og elda hænu og fara sér að engu óðslega.  Vel gild hæna er góð vinagjöf og það fékk ég að reyna í hófi sem haldið var mér til heiðurs við komuna til Malaví.  Grill og drykkir, ræður og skemmtiatriði, og loks hápunkturinn: Hæna að gjöf.  Mótshaldarar buðust til að slátra henni á staðnum en það vildi ég ekki, reisti kofa í garðinum og keypti korn, nú er Brúnhild hæstánægð og verpir daglega dýrlegum eggjum.  Búinn að panta kjúklilnga henni til samlætis svo þetta verður laglegur hópur.

Það er allt morandi í villdýrum úti um allt, en þessi er einkar hlýlegur þegar hann kemur í heimsókn.

Þegar maður fær ekki íselenska stórlúðu á grillið er túnfiskur besta val.  Uppskrift að fínum grillrétt er á síðunni um mat og list.

Eins og draugakastali í eyðimörkinni. En er 5* hótel fyrir þá sem koma vopnaðir fimmtíuþúsundkalli fyrir eina nótt með kvöldverði fyrir 2.

Sandöldurnar í suðurhluta Namibíueyðimerkurinnar eru heimsfrægar. Eftirlæti ljósmyndara og draumaland náttúruunnenda. Sandurinn kemur langan veg. Fyrst frá Kalahari eyðimörkinni í Suður Afríku með Orange ánni sem rennur til sjávar á landamærum ríkjanna. Sandurinn berst til hafs og skolast með köldum straumum norður með strönd Namibíu. Þarna hreinsast hann af leir og drullu og er borin að landi á ný. Öldurnar bera sandinn að landi og staðvindar úr suð-vestri feykja sandinum upp á ströndina. Þar hefst ferð sem tekur milljónir ára. Vindar færa sandinn inn í landið þar sem hann hleðst upp í öldur sem geta orðið yfir 300 metra háar. Smátt og smátt sest eins konar mýrarrauði á sandkornin sem nú eru orðnir ævagamlir gestir í mörkinni og þess vegna verða fornar sandöldur rauðar.

Namibíumenn fá útrás fyrir sköpunargleðina í nafngiftum fyrirtækja og staða.  Hér gefst manni tækifæri til að svala þorstanum á Taliban Entertainment Bar, en þeir sem drekka yfir sig geta fengið útfararþjónustu hjá ,,Wheels to heaven funeral service".  En fyrst koma menn við á ,,Happy Snoopy take away" til að fá sér snarl, nú eða ,,This is the place" - hvað svo sem nú er í boði þar?  Tölvufyrirtæki auglýsir prentara svofellt: ,,Happy news printers" sem auðvitað eru betri en aðrir.